Większość europejskich miłośników motoryzacji interesują z reguły technologiczne nowinki i najnowsze trendy designerskie w kategorii „klasycznych” samochodów osobowych i sportowych. Rozmawiając o nich zapominamy często, że dla wielu producentów technologiczna awangarda jest bezsprzecznie świetną reklamą, ale dużo większe zyski przynoszą im masowo produkowane, proste w konstrukcji modele, których miliony trafiają (niezauważane często przez nas!) na chłonne rynki innych kontynentów.

Mitsubishi L200

Do tej kategorii zaliczyć można m.in. konwencjonalne pikapy odgrywające w Europie bezsprzecznie podrzędną rolę, ale dominujące na drogach i bezdrożach Azji, Afryki czy Ameryki Południowej. Podobnie jest zresztą także w USA, gdzie w rankingach sprzedaży królują od lat potężne Fordy, Chevrolety czy Dodge. Grupę pikapów nieco niższych klas opanowali przed laty już Japończycy, ale ich głównymi rywalami stają się obecnie Chińczycy.

Pikapy należały już w latach 60. do pierwszych eksportowych szlagierów Toyoty, Isuzu, czy Hino, a z biegiem lat ofertę japońskiego przemysłu powiększyły modele Mazdy, Nissana i Mitsubishi. Ostatnia z wymienionych firm u schyłku lat 70. przedstawiła pierwszą generację lekkich bagażówek serii Forte, znanych nieco później na zagranicznych rynkach jako L200 lub L200 Express. Auta te, już w rok po prezentacji, trafiły też na rynek amerykański, gdzie sprzedawane były początkowo wyłącznie pod markami Dodge i Plymouth – przypomnijmy, że w owym okresie firma Mitsubishi bardzo intensywnie współpracowała z koncernem Chryslera.

Pierwsze serie Forte dysponowały wyłącznie benzynowymi silnikami 1,6 litra o mocy ok. 68 kW. Na zagranicznych rynkach dostępne były później, zależnie od lokalnych wymogów, silniki benzynowe od 1,6 do 2,6 litra, oraz 4-cylindrowe diesle „Astron” 2,3 l o mocy zaledwie 49 kW, a od 1983 r. także mocniejsze już znacznie turbodiesle.

Obok podstawowych pikapów modeli klienci w niektórych krajach (np. w Australii, czy w Nowej Zelandii) zamówić mogli nie tylko „usportowione” rekreacyjne wersje Deluxe Utility z dwukolorowymi nadwoziami, pojedynczymi fotelami i bogatszym wyposażeniem wnętrza, ale również odmiany z kompletnymi trzyosobowymi kabinami i wzmocnionymi podwoziami z tylną ich częścią przystosowaną do zabudowy specjalnych skrzyń ładunkowych. W oryginalnych prospektach z początku lat 80. znaleźć można wersje określane jako modele półtonowe oraz jednotonowe. Dodajmy, że te L200 dostępne były z rozstawami osi od 2780 do 2950 mm.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *