Posiadacze pojazdów zabytkowych na dwóch czy więcej kołach często niewiele wiedzą na temat prawidłowego ogumienia do ich zabytków, a to czasem ma niebagatelny wpływ na bezpieczeństwo. W okresie 120 lat motoryzacji ogumienie przebyło równie długą drogę jak silniki czy podwozia. Wprowadzono zasadnicze zmiany konstrukcyjne opon, technologie wytwarzania i montowania na obręczach.

Typy ogumienia

W praktyce spotyka się następujące systemy ogumienia:

  • opony fartuchowe – ang. beaded edge, niem. wulstreifen – stosowano je do mniej więcej końca lat 20.;
  • opony typu straight side – (brak polskiego nazewnictwa) montowane głównie w pojazdach amerykańskich o rozkładanych obręczach do początku lat 30.;
  • opony diagonalne zwane w Polsce także drutowymi, ang. crossply tires, niem. diagonal reifen – to opony popularne do połowy lat 70.;
  • opony radialne znane od lat 40., stosowane powszechnie od połowy lat 60. Z racji swych parametrów i własności zdominowały rynek do dzisiaj

Opon fartuchowych nie da się niczym zastąpić. Jeśli chcemy zachować oryginalne obręcze, musimy kupić taki typ ogumienia. Opony typu straight side są bardzo drogie z racji niewielkiej skali produkcji i bardzo nietypowych średnic, np. 23 cale. Zdarzają się jednak takie rozmiary, które można zastąpić oponami diagonalnymi, np. 19 cali i wtedy koszt jest łatwiejszy do zaakceptowania.

Opony diagonalne są nadal produkowane w bardzo szerokim asortymencie i właściwie nie ma problemu z nabyciem opony zgodnej z oryginałem. Z oponami radialnym jest już niejaki kłopot, gdyż obecnie niemal całkowicie zarzucono masową produkcją opon o wysokim profilu, np. 80%. Są jednak osiągalne dzięki produkcji na potrzeby oldtimerów. Oczywiście mniejsza skala produkcji rzutuje na cenę.

Czym różni się opona diagonalna od radialnej?

Przede wszystkim konstrukcją wewnętrzną i strukturą kordu/ oplotu. W efekcie opony radialne w stosunku do diagonalnych są niższe i mają generalnie szerszy bieżnik, o większej powierzchni przylegania. Prowadzenie samochodu z oponami radialnymi jest zazwyczaj łatwiejsze.

Dość łatwo rozróżnić typowe opony diagonalne od radialnych po sposobie oznaczania. Opony radialne są oznaczane poprzez podanie szerokości opony w milimetrach i średnicy obręczy w calach (czasem też w milimetrach), np. 165×13. Opony diagonalne zawsze były oznaczane poprzez podanie szerokości w calach i średnicy w calach, np. 6.40×13.

Oczywiście są wyjątki. Michelin wprowadził w latach 30. obręcze o rozmiarach metrycznych, gdzie szerokość podawano w milimetrach lub centymetrach, a średnicę podawano również w centymetrach lub milimetrach, np. 14×45 lub 165×400.

Nie radzimy zakładania opon calowych na metryczne obręcze, gdyż tylko w jednym rozmiarze występuje zgodność – 380 mm to dokładnie 15 cali. Obecnie niektóre typy opon radialnych do samochodów klasycznych są wykonywane w takich proporcjach rozmiarowych jak diagonalne z oznakowaniem także diagonalnym. To znakomite rozwiązanie dla szybkich oldtimerów, np. radialna 6.00×16 Michelin Pilote do Jaguarów XK, ale też relatywnie drogie.

Więcej – czytaj w miesięczniku AUTOMOBILISTA 5/2017 (205)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *