To, że samochody od zawsze dzieliły się na te zwykłe i pospolite – służące głównie do sprawnego przemieszczania ludzi lub towarów, oraz na czterokołową arystokrację, wiadome jest od chwili, kiedy zaistniały. Jedne miały wykonywać konkretne zadania, a inne zachwycać pięknem, szybkością i bogactwem. Tak jak w życiu… Ludzie ubierają się w zwykłe ubrania, ale często marzą o frakach i krynolinach…, bo zmienia to ich w oczach innych. (10/2010)
W roku 1937, podczas Berlińskiego Salonu Samochodowego, firma Opel z Rűsselsheim świętowała swoje 75. urodziny, a przysłowiową wisienką na urodzinowym torcie, obok nowości w postaci nowoczesnych i funkcjonalnych, małolitrażowych Kadettów, były dwa wspaniale wyeksponowane, zaliczane do samochodowych elit modele: Opel Super 6 i Admiral.
Należy wspomnieć, że po wcześniejszym kryzysie, druga połowa lat 30. była dla Opla czasem niezwykle ważnym i pomyślnym. Dzięki fuzji z General Motors zapoczątkowanej w marcu 1929 roku i sfinalizowanej w roku 1931, oraz poczynionym inwestycjom (ponad milion RM), a także przeprowadzonej gruntownej zmianie procesów produkcji, firma została całkowicie przebudowana organizacyjnie z wyłącznym ukierunkowaniem na produkcję samochodów.
Wilhelm i Fritz Opel ponownie mogli więc realizować dawną ideę założyciela firmy Adama Opla, którego celem była powszechna motoryzacja kraju i dostarczanie na rynek pojazdów dla każdego klienta, zależnie od jego potrzeb i zamożności.
Po dużo wcześniej produkowanych w Rűsselsheim słynnych i niezwykle popularnych modelach: 4/8 Doktorwagen (1909 r.), 5/12 Puppchen (1916 r.), 4/12 Laubfrosch (1924 r.), ale również po rowerach, motocyklach i… autach luksusowych (takich jak choćby 8/40 z 1928 r., 6-cylindrowy Opel 4,2, czy kosztujący ponad 25 000 RM i wyprodukowany jedynie w ilości 25 sztuk Opel Regent z roku 1928), wprowadzając do produkcji w roku 1931 model 1.8, przystąpiono do produkcji aut według nowych zasad obowiązujących w produkcji masowej, opartej na amerykańskich wzorcach. Dzięki dostarczaniu na rynek prostych technicznie, niezawodnych i stosunkowo tanich samochodów klasy 1.0, 1.2, 1.8 i 2.0 l, już niedługo Opel odbudował swoją dawną pozycję i stał się największym producentem samochodów w Niemczech. Na ogólną liczbę 240 292 nowo zarejestrowanych aut osobowych w roku 1936, 86 500 stanowiły wyprodukowane w fabryce w Rűsselsheim, a ponad 31% produkcji stanowił export.
Dzięki potężnemu potencjałowi technicznemu i ekonomicznemu, kolejnym segmentem, który można i trzeba było zmodernizować, były auta klasy średniej i wyższej. Wróćmy zatem do berlińskiej prezentacji Opla Super 6.
W ówczesnej relacji znanego polskiego specjalisty samochodowego inż. Adama Minchejmera reprezentującego w Berlinie redakcję „Auto i Techniki Samochodowej” został on przedstawiany w taki oto sposób:
Nowe modele Opla, „Super 6” i „Admiral” stanowią pod względem konstrukcyjnym zupełnie nową grupę wozów. Sześciocylindrowy, 2½ litrowy „Super 6” stanowi rozwinięcie i wzmocnienie dotychczasowej dwulitrowej szóstki, o ile jednak ta posiada silnik z zaworami bocznymi, to „Super 6” posiada silnik górnozaworowy o wielkiej wydajności, wzorowany na konstrukcji amerykańskich silników produkcji General Motors i posiada takie na przykład specjalne urządzenia, jak termostatyczne regulowane podgrzewanie mieszanki. Ciekawą poza tym cechą tego silnika jest bardzo mały stosunek skoku, który wynosi 82 mm do średnicy cylindra, wynoszącej 80 mm, duża powierzchnia głowicy pozwala na stosowanie zaworów o dużej średnicy, a więc zapewnia dobrą sprawność zasysania mieszanki, dzięki zaś małemu skokowi, małą jest również średnia szybkość tłoków, co zapewnia dużą trwałość silnika przy ciągłej pracy na dużych obrotach. Ciekawym jest również zastosowanie trójbiegowej skrzynki biegów, a to dzięki temu, że silnik posiada duży zapas mocy, zwrócić przy tym warto uwagę, że budowa skrzynki synchronizowanej przy dwóch wyższych przekładniach i całkowicie cichobieżnej na wszystkich przekładniach nie wyłączając biegu wstecznego, odbiega dość znacznie od dotąd przeważnie stosowanej.
Rama Opla „Super 6” wykonana jest jako spawana z podłużnicami o skrzynkowych przekrojach i wzmocniona wewnątrz krzyżową konstrukcją w kształcie litery „X”. Zawieszenie przednich kół niezależne [typu Dubonnet – przyp. autora] typowe dla wszystkich modeli Opla. Tylna oś sztywna. Hamulce hydrauliczne. W całej budowie podwozia uderza znaczna prostota i racjonalność ukształtowania poszczególnych elementów, mająca na względzie nie tylko osiągnięcie należytego funkcjonowania pomimo prostego rozwiązania, ale również i względy prostoty obróbki. Ciekawym jest na przykład połączenie ze sobą wałków ramion tylnych hydraulicznych amortyzatorów drążkiem skrętnym, dzięki czemu w ten sposób sprzężone amortyzatory odgrywają rolę stabilizatora powstrzymującego samochód od przechylania się na zakrętach. Piasty przedniego i tylnego koła, tak samo jak w Fordach, są lane i stanowią jedną całość z bębnami hamulcowymi. Wygląd Opla „Super 6” przypomina w całości dotychczasową szóstkę, mają zresztą te wozy ten sam rozstaw kół i osi i jedynie pancerz chłodnicy ma ładniejsze, bardziej zaokrąglone kształty.
Więcej w Automobiliście
