Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

P70 czy Syrena?

Te samochody wydają się różne, ale powstały w podobnym czasie i tak naprawdę bardzo wiele je łączy i jednocześnie dzieli. Będę chciał pokazać to, co nie jest na pierwszy rzut oka oczywiste. Oba auta mogły być powodem do dylematów dla kupujących w latach 1958/59, ale faktycznie tylko dla bardzo niewielu. (12/26)

P70 miało być na chwilę

Archaiczna IFA F8 była tak naprawdę dokładną kopią DKW F8 produkowanej przed wojną w zakładach Auto Union/Audi w Zwickau – po wojnie zlokalizowanych w sowieckiej strefie okupacyjnej. Sowieci brali wszystko „jak leci” w ramach reparacji wojennych, ale DKW F8 nie chcieli. Dzięki temu oraz dzięki faktowi, że jej następcy, czyli nowoczesnemu modelowi F9, brakowało wiele do uruchomienia produkcji (cześć planów wywieziono do Ingolstadt) F8 pozostała jako zaczyn produkcji samochodów we wschodniej strefie Niemiec.

Produkcja F8 ruszyła w 1949 roku, razem z pierwszymi, nielicznymi egzemplarzami modelu F9. W sumie w latach 1949-55 wyprodukowano 26 267 egzemplarzy F8. Pewna ich liczba trafiła także do Polski. Modelu F9 wyprodukowano w Zwickau 1880 sztuk, po czym w roku 1953 jego produkcję przeniesiono do Eisenach, ale nie o F9 będziemy pisać.

O tym, że F8 jest dramatycznie przestarzała, tak pod względem stylistycznym jak i technicznym, wiedziano od początku produkcji, pracowano więc nad czymś przejściowym, korzystając z tego, co było dostępne. Następcą okazał się model nazwany roboczo P70 i tak mu zostało.

Duroplast, drewno i dwusuw

Całe poszycie nadwozia prototypu nowego samochodu pokazanego na Targach Lipskich w 1954 roku wykonano z duroplastu. Było to tworzywo opracowane jeszcze w III Rzeszy jako zamiennik blach karoseryjnych. Niestety, szkielet nadwozia zrobiono z drewna bukowego lub jesionowego. Jego modna trójbryłowa linia nie pozwoliła jednak na umieszczenie chłodnicy na wzór IFY na samym przodzie nadwozia. Obrócono więc silnik o 180 stopni, co spowodowało stosunkowo niewielkie zmiany w układzie napędowym. Konieczne stało się tylko odwrócenie kierunku działania wolnego koła, osi krzywki i odśrodkowego przyspieszacza zapłonu oraz mała zmiana kolektora wydechowego. Dwusuw może pracować w obydwie strony i teraz silnik zaczął się kręcić w odwrotną stronę. Obrócenie silnika wymusiło też wykonanie innego przetłoczenia w podłużnicy ramy.

Przy okazji modyfikacji skrócono ramę i zmniejszono rozstaw osi, który w IFIE wynosił 2500 mm, a teraz w P70 – 2380 mm. Reszta, czyli zawieszenie, półosie i hamulce były identyczne. Chłodnica znalazła się teraz za silnikiem i przy okazji znacznie ją powiększono, gdyż nie miała wentylatora. Zwiększono też stopień sprężania przez zmianę głowicy na aluminiową, co dało dodatkowe 2 KM i zastosowano „szybszą” przekładnię główną. Zmieniono również moduł kół zębatych skrzyni biegów – niestety, dalej trzybiegowej, niesynchronizowanej. Pomimo tych zmian, całe przekładnie i silniki po uwzględnieniu wymienionych modyfikacji były współwymienne między DKW/IFA a P70.

W nadwoziu znalazł się też przyzwoity bagażnik, co prawda dostępny tylko z wnętrza. W wielu egzemplarzach zostały wycięte klapy bagażnika, ale robiono to w warsztatach poza Automobilwerke Zwickau.